Een bewoonster van het Spaarne
meldt op 17 mei 2013:
Er liggen diverse hopen langs het Hodshon huis op Spaarne 17, maar ook aan de
overzijde bij de rondvaartboten.
Tweerichting verkeer Spaarne tussen Melkbrug en
Gravestenen brug...
Tussen de Hoogstraat en de Wijdesteeg heeft de oostelijke
Spaarneoever tweerichting verkeer. Regelmatig staan auto's neus aan neus te
wachten totdat de een achteruit rijdt om de ander te kunnen laten doorrijden.
Dat leidt ook vaak tot boosheid van automobilisten die vanaf de Wijdesteeg
richting Hoogstraat rijden. Niet terecht, maar wel logisch omdat ze vanaf de
Hoogstraat richting Lange brug ook niet stuiten op tegenliggers. Nu is ook
de Hoogstraat twee richting verkeer. Ook dat kan leiden tot neus aan neus
staande auto's. De Hoogstraat zou alleen toegankelijk moeten zijn voor verkeer
vanaf de Antoniestraat en de Wijdesteeg alleen vanaf de Spaarnwouderstraat.
Bewoners van Spaarne 1 tot en met 35 komen dan thuis via Antonistraat en
Wijdesteeg, Het tijdverlies is te verwaarlozen.
Dit was het oude brugwachtershuisje bij de Lange Brug. Dit is het nieuwe..................
(foto's Hein Terwindt)
Ach, ongewenst lawaai is van alle tijden.......
Dit is de St. Nicolaasbrug, de vroegere verbinding over het Spaarne tussen de Koralensteeg en de Koudenhorn. Buurtbewoners hadden de gewoonte om op de brug hun stem luid te laten klinken. Er ontstond zo lawaai overlast en er kwamen veel klachten. Dit leidde in 1648 tot een verbod 'om aldaer te roepen/singhen....op peene te verbeuren het Opperste Kleedt'. (bron: de Burgwalbuurt tussen Poort en Bruggen, p.152, uitg. De Vrieseborch, Haarlem)
Op de hoek van de Hoogstraat en het Spaarne staat het oude huis van Jan de Lapper. Wie was hij, wanneer leefde hij en voorral: waarom heet hij zo?
Dit zijn de eerste twee van een gedicht van maar liefst 36 coupletten, verschenen in 1824 als artikel in een boek over deze bekende Haarlemmer die zelfs door Frans Hals is geschilderd. Het artikel begint met: ‘Te Haarlem bij de Melkbrug op den hoek van het Spaarne en de Hoogstraat, staat een huis, waarin thans een logement wordt gehouden, en dat onder den naam van ‘De zwarte hond’ bekend is. In den gevel van dat huis is een hardsteen gemetseld en daarop staat het volgende opschrift::
MDCLII
voor dit huis
oefende
JAN DE LAPPER
zijn eenvoudig handwerk
en verhief zich door beleid en moed
tot scheepsbevelhebber
en is strijdende voor het vaderland
den heldendood
gestorven.
Daaronder het jaartal 1824 en de initialen P.H.K. (P.H. Klarenbeek)
Jan Barends, zo vertelde men, verdiende als schoenlapper den kost, zittend in den potkast van de Zwarte Hond. Hij nam dienst in den oorlog tegen Engeland onder den admiraal Tromp op een oorlogsschip. Hij kreeg door zijn moedig en dapper gedrag het bevel over het schip, waarop hij als bootsman diende. Hij keerde na het eindigen van dien oorlog naar Haarlem terug naar zijn potkast en ging weer zitten schoenen lappen. Bij het weder uitbreken van den oorlog werd hij als bevelvoerder op een oorlogsschip aangesteld. Hij sneuvelde eindelijk in een zeegevecht den heldendood. De heer P.H. Klarenbeek, een vermogend inwoner van Haarlem, en tevens letterkundige, liet op eigen kosten in het huis van Jan de Lapper den boven beschreven steen plaatsen, en verheerlijkte’s mans nagedachtenis met een gedicht, waarin 'de daden van dezen zonderlingen zeeheld bezongen worden’.
Uit de nieuwsbrief van december 2008.....